درود بر نژاد برتر اریایی

عده ی در بخش نظرات و عده ی در بخش افها و ایمیلها برای من پیام گذاشتند که چرا در کنار ارامگاه کورش بزرگ اسم حضرت علی رو گذاشته ی، خیلی هام به طور شرم انگیزی او را علی تازی نام داده اند.و خیلی هام گفتند که چرا گفتی که اریایی نژاد برتر است وهیچ گاه کورش خود را نژاد برتر نمیدانست، چرا شما چنین گفته اید. حال من مطلبی در جواب برای درک بیشتر این موضوع مینویسم.

دوستان گرامی اگر تا به حال نهج البلاغه رو خوانده باشید در میابید که چقدر پر محتوا و معنی است. ایا این چنین کتابی می تواند از زبان یک ادم تازی گفته شده باشد. اصلا خیلی جاها خود حضرت از دست عربهاب تازی ناله میکند. ما نباید غیرتمان جلوی دیدمان رو بگیرد. درسته که عربها خیلی هاشون تازی هستند و فکر از خودشون ندارند و غیر از خودشان برایشان تصمیم میگیرند ولی امامان که اینطور نبودند یا پیامبر با ان دید گستردش نمیتوانند تازی باشند. اصلا معنی تازی یعنی کسی که بیهویت و اراده و فکر از خود نداشته باشد. من هم منظورم در نوشته ی قبل ااز اینکه نوشته بودم اریایی نژاد برتر هست این بود که از خودشان فکر دارند و خود برای خود تصمیم میگیرند. بعضی افراد فکر میکنند نژاد برتر یعنی چشم ابی، موهای خرمایی و… باید بگم نژاد برتر یعنی کسی که از خود تفکر دارد. حال ما کاری نداریم که این افکار در جای خود به عمل مینشیند یا اصلا از این مغزها استفاده میشود یا نه،من منظورم این هست که ما زندگی رو درک میکنیم، میفهمیم کسی دارد سخنی میگوید این سخن از چه جهت است. درست هست که عربها دارند از بهترین وسایل رفاهی استفاده میکنند، اما به نظر من اگر معنای زندگی رو فهمیدی یک انسان هستی.عربها که چنین نیستند. حال امیدوارم منظور من از نژاد برتر اریایی نسبت به دیگر نژادها رو که گفته ام رو فهمیده باشید.(البته کم رنگ شده اما از بین نرفته است)

و در مورد این که کورش بزرگ خود را هیچ گاه نژاد برتر نمیدانسته که چندی از دوستان گفته اند باید بگویم که من در نوشتهام چنین نگفته ام اما از یه لحاظ باید بگم که اگر هم، همه ی نژاد ها رو به یک چشم نگاه میکرده این است که در ان زمان خیلی از بخشهای دنیا در اختیار ایران بوده واز تمامیه نژادها در ایران از فرمان کورش پیروی میکرده، به خاطر همین کورش نمی تواتنسته نژاد خود را به طور اشکار نژاد برتر بداند چرا که خیلی برای او بد میشده وهمانجور که میدانید کورش بزرگ تمام کارهایش همراه با فکر و برنامه ریزی بوده است. و من کورش بزرگ را یک اریایی موفق، بزرگ و منشدار بوده است.

زندگی امامان کاملا با عربها متفاوت هست. در یک مثال که عربها رو از امامن میتوان جدا کرد این است که عربها همیشه به فکر شکم و شهوت بوده اند ام(این نشانه ی عربهاست) ولی امامان که اینطور نبوده اند.

در یک دید کل نگری باید بگویم کسی که خداوند رو به هرنحو قبول دارد و میپرستد ما باید با او با منشی راستی رفتار کنیم چرا که ما پیرو کورش بزرگ هستیم.